W wodzie w jacuzzi pojawiają się trwałe anomalie. Gdy woda się zestarzeje, często pojawiają się pewne „powracające” problemy, takie jak: • Woda często przybiera mlecznobiały wygląd. • Woda wydaje się lekko mętna, ale nie ma nieprzyjemnego zapachu. • Na powierzchni wody łatwo tworzy się drobna piana.

Jeżeli stężenie chloru w jacuzzi utrzymuje się w rozsądnych granicach, krótkotrwała ekspozycja na chlor nie spowoduje natychmiastowych poważnych uszkodzeń. Prawdziwe problemy zwykle wynikają z częstej, długotrwałej i niezabezpieczonej ekspozycji.

Woda w jacuzzi często zawiera: • Minerały takie jak wapń i magnez • Produkty uboczne powstające w wyniku reakcji dezynfekujących • Śladowe ilości jonów metali W środowisku o wysokiej temperaturze substancje te mają większą tendencję do tworzenia niezwykle drobnych zawieszonych cząsteczek, przez co woda staje się mleczna lub biała. Proces ten nie powoduje jednak powstawania żadnych zapachów.

W jacuzzi temperatura wody jest zazwyczaj utrzymywana na wysokim poziomie, co sprzyja problemom z jakością wody. Wraz ze spadkiem wydajności filtra, tempo pogarszania się jakości wody znacznie przyspiesza.

Mówiąc ogólnie: • Siedzący tryb życia: spalanie około 60–80 kcal na godzinę • Kąpiel w wannie z hydromasażem: może zwiększyć się do około 80–120 kcal na godzinę Dlatego też, poleganie wyłącznie na wannach z hydromasażem w celu redukcji tkanki tłuszczowej jest nierealne pod względem wydatku energetycznego.

Z naukowego i bezpieczeństwa punktu widzenia: • Problemy mogą nie być widoczne w krótkim okresie czasu. • Ryzyko będzie się stopniowo kumulować w dłuższej perspektywie. • Gdy już pojawią się problemy, często trudniej jest sobie z nimi poradzić. Dlatego też całkowite unikanie substancji chemicznych nie jest wskazane w przypadku długotrwałego i stabilnego korzystania z wanny z hydromasażem.