To, czy szokowa dezynfekcja w wannie z hydromasażem doprowadzi do spadku pH, zależy od kilku kluczowych czynników: • Rodzaj użytego środka dezynfekującego • Zastosowana dawka • Początkowy poziom zasadowości wody • Zawartość materii organicznej w wodzie

W typowych warunkach użytkowania w budynkach mieszkalnych ogólnie przyjęte wytyczne branżowe są następujące: • Wodę należy wymieniać mniej więcej raz na 2–4 ​​miesiące. Jeśli wanna z hydromasażem jest używana niemal codziennie, cykl wymiany wody zazwyczaj należy skrócić do: • Około 1,5 do 2 miesięcy

Jeżeli stężenie chloru w jacuzzi utrzymuje się w rozsądnych granicach, krótkotrwała ekspozycja na chlor nie spowoduje natychmiastowych poważnych uszkodzeń. Prawdziwe problemy zwykle wynikają z częstej, długotrwałej i niezabezpieczonej ekspozycji.

Woda w jacuzzi często zawiera: • Minerały takie jak wapń i magnez • Produkty uboczne powstające w wyniku reakcji dezynfekujących • Śladowe ilości jonów metali W środowisku o wysokiej temperaturze substancje te mają większą tendencję do tworzenia niezwykle drobnych zawieszonych cząsteczek, przez co woda staje się mleczna lub biała. Proces ten nie powoduje jednak powstawania żadnych zapachów.

W jacuzzi temperatura wody jest zazwyczaj utrzymywana na wysokim poziomie, co sprzyja problemom z jakością wody. Wraz ze spadkiem wydajności filtra, tempo pogarszania się jakości wody znacznie przyspiesza.

Mówiąc ogólnie: • Siedzący tryb życia: spalanie około 60–80 kcal na godzinę • Kąpiel w wannie z hydromasażem: może zwiększyć się do około 80–120 kcal na godzinę Dlatego też, poleganie wyłącznie na wannach z hydromasażem w celu redukcji tkanki tłuszczowej jest nierealne pod względem wydatku energetycznego.